บทที่ 57 บทที่ 23 ไม่ต้องการ

บทที่ 23 ไม่ต้องการ

บูรพัฒน์เดินออกมาจากห้องพักเด็กเพราะลูกน้องเอาของที่เขาสั่งซื้อมาให้ นายตำรวจหนุ่มก้าวเท้ายาว ๆ มาหยุดอยู่ตรงหน้ากลุ่มที่นั่งกันเต็มด้านหน้า

“หมวดให้ผมรอเลยไหมครับ”

บูรพัฒน์ยังไม่ได้ตอบแต่เปิดถุงนั่นเพื่อเช็กของที่สั่งให้เอามา และเขาก็เอามาเปิดดูใกล้กันกับที่คีรินนั่ง

ดวงตาคม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ